پیوند

دستهایم را که پلی روی زمان می بندند و به کوتاه ترین فاصله من را به تو می پیوندند به تو خواهم بخشید ، اگر از زمزمه ها، اگر از حرف کسان ، اگر از تنگی چشم دگران میترسی من ترا در تن خود محو و گم خواهم کرد و اگر ترس تو از خویشتن است ، من ترا در تن خودبا همه هستی خود و به هر ذره ذرات وجودم که پر از خواهش توست ، محو و گم خواهم کرد، من ترا در تن خود محو و گم خواهم کرد تا تو از من باشی ، تو بیا که اگر آمدنت دیر شود یا اگر آمدنت قصه پوچی باشد ، من ترا ای همه خون تا دم مرگ نخواهم بخشید .

/ 0 نظر / 5 بازدید